Cząsteczki głównego układu zgodności tkankowej klasy I, cząsteczki MHC klasy I – grupa białek występująca na powierzchni praktycznie wszystkich jądrzastych komórek[1] szczękowych kręgowców[2][3], kodowana przez zespół genów określanych jako główny układ zgodności tkankowej[1]. Odgrywają one kluczową rolę w prezentacji antygenów pochodzenia wewnątrzkomórkowego (np. antygenów wirusowych czy nowotworowych)[4]. Antygeny te (peptydy) wiążą się z MHC klasy I i po przeniesieniu na powierzchni komórki są rozpoznawane przez limfocyty cytotoksyczne CD8+[5]. Poza tym odpowiedni poziom cząsteczek MHC klasy I na powierzchni zdrowych komórek hamuje naturalną cytotoksyczność komórek NK, dzięki czemu unikają one uśmiercenia[6].
MHC klasy I pozwalają na identyfikację własnych komórek, stanowią jeden z najważniejszych czynników określających tożsamość biologiczną osobnika[7], swego rodzaju „dowód osobisty”[8]. MHC nazywane są również antygenami zgodności tkankowej[9], które pełnią ważną rolę w odrzuceniu przeszczepu[7]. W odniesieniu do ludzi synonimem MHC jest HLA – tzw. ludzkie antygeny leukocytarne (human leucocyte antigens)[7][10].
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search